Derin Yansımalar, Offgrid Art Project’te malzemenin doğayla kurduğu ilişki üzerinden iki farklı üretim biçimini yan yana getiriyor.

Nilgün Kıvırcık küratörlüğünde bir araya gelen Şebnem Kurtul ve Tuba Üstel, aynı kaynaktan beslenen ama farklı yönlere açılan iki yaklaşım sunuyor.

Camın akışkanlığı ile seramiğin direnci burada karşıtlık olarak değil, birlikte düşünen iki yapı olarak ele alınıyor.

Şebnem Kurtul’un işleri, ışık ve yüzey üzerinden değişen bir algı kuruyor. Renk sabitlenmiyor; hareket ediyor, kırılıyor, yeniden dağılıyor.

Tuba Üstel’in seramikleri ise daha yoğun, daha yerleşik bir form diliyle çalışıyor. Toprak burada sadece bir malzeme değil, hafıza taşıyan bir katman olarak ortaya çıkıyor.

Derin Yansımalar, doğayı temsil etmeye çalışmıyor.
Onunla kurulan ilişkiyi, malzeme üzerinden yeniden düşünmeyi öneriyor.

Bu nedenle sergi, bir anlatıdan çok bir karşılaşma kuruyor.
Işıkla, yüzeyle ve formun sınırlarıyla.